దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న విద్యా సంస్థలు మరియు మతపరమైన విద్యా కేంద్రాల నియంత్రణపై సుప్రీంకోర్టులో ఒక కీలకమైన ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్యం (PIL) దాఖలైంది. అశ్విని కుమార్ ఉపాధ్యాయ దాఖలు చేసిన ఈ పిటిషన్, ముఖ్యంగా 14 ఏళ్లలోపు పిల్లలకు విద్యను లేదా మతపరమైన బోధనను అందించే సంస్థల రిజిస్ట్రేషన్ మరియు పర్యవేక్షణపై దృష్టి సారించింది.
భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 30 ప్రకారం మైనారిటీలకు విద్యా సంస్థలను స్థాపించుకునే హక్కు ఉంది. అయితే, ఈ హక్కు ఆర్టికల్ 19(1)(g) కింద ఉన్న సాధారణ హక్కుల కంటే అదనపు లేదా ప్రత్యేక హక్కులను కల్పించదని, దీనిపై కోర్టు స్పష్టత ఇవ్వాలని పిటిషనర్ కోరారు. దేశంలోని అన్ని విద్యా సంస్థలకు (మతపరమైనవి సహా) ఒకే విధమైన గుర్తింపు, రిజిస్ట్రేషన్ మరియు పర్యవేక్షణ ఉండాలని ఆయన విజ్ఞప్తి చేశారు. ముఖ్యంగా సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో అనేక అన్-రిజిస్టర్డ్ సంస్థలు నడుస్తున్నాయని, వీటిపై నిఘా అవసరమని పేర్కొన్నారు.
నియంత్రణ లేని సంస్థల వల్ల పిల్లలకు రాజ్యాంగం కల్పించిన ‘ఉచిత మరియు నిర్బంధ విద్య’ (ఆర్టికల్ 21A) హక్కు దెబ్బతింటోందని పిటిషన్ ఆరోపించింది. సరైన పాఠ్యాంశాలు (Curriculum) మరియు అర్హత కలిగిన ఉపాధ్యాయులు లేకపోవడం వల్ల పిల్లల భవిష్యత్తు ప్రమాదంలో పడుతోందని ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు.మతపరమైన బోధనలు: మతాన్ని ప్రచారం చేసే ఉద్దేశ్యంతో సాగే బోధనలు ఆర్టికల్ 26 (మతపరమైన వ్యవహారాల నిర్వహణ) పరిధిలోకి రావాలని, వాటికి ఆర్టికల్ 30 కింద విద్యా సంస్థలుగా రక్షణ కల్పించకూడదని పిటిషనర్ వాదించారు.
ఉత్తరప్రదేశ్ సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో తాను పర్యటించినప్పుడు, ఎటువంటి గుర్తింపు లేని మదర్సాలు మరియు విద్యా సంస్థలు భారీగా పనిచేస్తున్నట్లు గుర్తించానని, ఇది దేశ భద్రతకు మరియు పిల్లల సంక్షేమానికి ఆందోళనకరమని ఉపాధ్యాయ తన పిటిషన్లో పేర్కొన్నారు. ప్రస్తుతం ఈ పిటిషన్ సుప్రీంకోర్టు విచారణలో ఉంది. ఒకవేళ కోర్టు దీనిపై సానుకూలంగా స్పందిస్తే, దేశవ్యాప్తంగా మైనారిటీ విద్యా సంస్థల నిర్వహణ మరియు పర్యవేక్షణలో పెను మార్పులు వచ్చే అవకాశం ఉంది.
Also Read:గోదారి గట్టుపైన..ఎంజాయ్ చేస్తారు!

